Οπαδική (?) περηφάνεια!

Αυτό είναι. Να παίζεις για 80 λεπτά με 10 παίκτες την Ισπανική ομάδα της Χούντας (που θεωρείται η μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή ομάδα) μέσα στο Μπερναμπέου σαν τη γάτα με το ποντίκι. Να τους απειλείς με διασυρμό, οι ίδιοι να τρομάζουν, να τρομοκρατούνται και να φωνάζουν στο 92 ρυθμικά το όνομα του τερματοφύλακά τους. Να χάνεις το ματς από την εξόντωση στο τρέξιμο (μιας και είσαι με παίκτη λιγότερο για σχεδόν μία ώρα), όχι παίζοντας τσούκου-τσούκου αλλά βάζοντας τη μπάλα κάτω. Είναι η πρώτη φορά που αισθάνομαι περήφανος για την ομάδα που υποστηρίζω. Αρκεί αυτές οι εμφανίσεις να έχουν συνέχεια (και επειδή τα μάτια μου έχουν δεί πάρα πολλά φοβάμαι).

ΜΠΡΑΒΟ ΠΑΙΔΙΑ!

Υ.Γ.: Για μια μικρή μειοψηφία ερπετών από ετερόδοξους αθλητικούς χώρους αξίζει μόνο η αδιαφορία. Για την πλειοψηφία ο σεβασμός μου.
Advertisements

4 thoughts on “Οπαδική (?) περηφάνεια!

  1. Άστα να κλαίνε τα βαζελάκια: ξέρουν πολύ καλά ότι η ομάδα ακόμη δεν έχει μονταριστεί καν (και υπάρχει και το… Καραϊσκάκη στον β’ γύρω…. ωχωχωχωχχχχχχχχ!) και προσπαθούν να κάνουν κηδείς με ξένα κόλυβα… Έλα όμως που η Νέμεσις θα είναι άκρως επιθετικότατη…. :):):)

  2. Αντί να ευχαριστούν τους Θεούς, τους Ελλοχίμ και του Γκαγκατσίμ που παίξαμε Αύγουστο, βγάζουν γλώσσα.. Πράγματι η Νέμεσις στο Β’ γύρο θα είναι ανήλεη!

  3. ..και τότε δεν θα’χουν δικαιολογίες του στυλ, έλειπε ο Ίβανσιτς με τον Γκονζάλες…Για νέα… Ριζούπολη μας βλέπω (και δεν μιλάω για επεισόδια φυσικά, μακρυά αυτά): θα’χουν να το θυούνται καμια δεκαριά χρόνια πάλι… ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!!!

  4. Μπράβο και από μένα κι ας είχα ξενερώσει με το δεύτερο του Σέζαρ. Τελικά η θεία δίκη αποκατέστησε τη Συμπαντική ισορροπία αλλά παίξατε γαμάτα!

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.