Μας πρήξατε..

Το θέμα που έχει ζουμί αλλά προφανώς θα το καλύψουν ο θάνατος του Χριστόδουλου και οι κατινιές του Ζαχόπουλου είναι οι μίζες από τα κρυφά ταμεία της Siemens (βλέπε και τα σχετικά θέματα). Και αξίζει προφανώς να δούμε αύριο τους φακέλους των Παπαχελά και Τέλλογλου για να δούμε αν θα δημοσιευτούν συγκεκριμένα στοιχεία για τις δωροδοκίες των κομμάτων μας από τους Γερμανούς. Οπότε αναλυτικό άρθρο θα γράψω μεθαύριο μετά την εκπομπή.
Προς το παρόν για να λυθούν όλες οι απορίες ας ακούσουμε το διάλογο των ρουφιάνων Χίου – Καμπουράκη.

Τέλος, έχει αρχίσει να με τσαντίζει το ότι όλοι τα χώνουν στον ρουφιάνο Μάκη, ενώ τον ρουφιάνο Θέμο έχουμε αρχίσει να τον ξεχνάμε.

Χαίρε κράτος αμέτρητον!!!!

Μιας και πρόσφατα αναφέρθηκα στον απαράδεκτο τρόπο στελέχωσης του κρατικού μηχανισμού, αναδημοσιεύω ένα άρθρο που είδα στο press-gr (με την επιφύλαξη της ορθότητας των στοιχείων).

Οι άλλοι «Ζαχόπουλοι»…
Κι άλλοι άσχετοι γραμματείς και κρατικοί παράγοντες χειρίζονται ευαίσθητους τομείς!
.
Του Θέμη Λαζαρίδη
http://greekuniversityreform.wordpress.com/
http://axiologisibouleytwn.wordpress.com/

,,
Αγαπητό press-gr,
το σκάνδαλο Ζαχόπουλου έχει πολλές πτυχές. Εγώ θα αναφερθώ μόνο σε μία: στο ότι ένας τυχαίος φιλόλογος μέσης εκπαίδευσης έγινε πανίσχυρος γενικός γραμματέας υπουργείου εκμεταλλευόμενος τη φιλική του σχέση με τη σύζυγο του πρωθυπουργού. Παρακάτω θα δείτε ότι η περίπτωση αυτή δεν είναι μεμονωμένη. Θα σας δώσω παραδείγματα από το χώρο της παιδείας και της έρευνας με τον οποίο ασχολούμαι.
Πάρτε το γενικό γραμματέα έρευνας και τεχνολογίας κ. Ιωάννη Τσουκαλά. Ο κ. Τσουκαλάς ήταν αρχικά μέλος ΔΕΠ στο Φυσικό ΑΠΘ ασχολούμενος με Φυσική Στερεάς Κατάστασης και μαγνητικά υλικά. Οι ερευνητικές του επιδόσεις ήταν μετριότατες. Πριν από κάποια χρόνια έγινε καθηγητής στο νεοσύστατο τμήμα Πληροφορικής του ΑΠΘ με γνωστικό αντικείμενο «Τεχνολογία Υλικών Πληροφορικής»! Δηλαδή, καμία σχέση με την Πληροφορική. Μάλλον δεν μπορούσε να γίνει καθηγητής στο Φυσικό και είπε ας ανοίξω το δικό μου τμήμα. ΓΓΕΤ έγινε ως μέλος της «παρεούλας της Θεσσαλονίκης». Στην ίδια παρεούλα ανήκει και ο Πομπόρτσης, που διορίστηκε μέλος της αρχής προστασίας προσωπικών δεδομένων.
Πάρτε τον ειδικό γραμματέα πανεπιστημιακής εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας κ. Αθανάσιο Κυριαζή, που είναι μαθηματικός. Όταν είδε ότι δεν θα γινόταν ποτέ πρωτοβάθμιος καθηγητής στο Μαθηματικό Αθηνών, διότι δεν έχει τα προσόντα για κάτι τέτοιο, μεταπήδησε στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Ο κ. Κυριαζής είναι συγγραφέας 6 διεθνών επιστημονικών άρθρων, όλα σε περιοδικά με μηδενικό δείκτη απήχησης (Impact Factor)! Όχι μόνο αυτό, αλλά όλες οι αναφορές στο έργο του είναι αυτοαναφορές. Δηλαδή, κανένας άλλος επιστήμονας στον κόσμο δεν έχει αισθανθεί την ανάγκη να παραπέμψει σε αυτές. Με λίγα λόγια, ο κ. Κυριαζής είναι στην επιστήμη του αποτυχημένος. Απορώ λοιπόν: όταν οι διανοητικές ικανότητες κάποιου δεν επαρκούν για να γράψει μιά αξιόλογη δημοσίευση στα μαθηματικά, επαρκούν για να διοικήσει το πανεπιστημιακό σύστημα της Ελλάδας; Δεν είναι σκάνδαλο αυτό; Πρέπει να υπάρχει ροζ ταινία για να αναγνωρίσουμε την ύπαρξη σκανδάλου;
Πάρτε τον κ. Κώστα Μαργαρίτη, αντιπρόεδρο του Οργανισμού Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης που διαχειρίζεται τα δημόσια ΙΕΚ. Ο κ. Μαργαρίτης είναι απόφοιτος Αγγλικής Φιλολογίας με μεταπτυχιακά σε Διεθνείς Σχέσεις. Ούτε διδακτορικό έχει ούτε και καμία εκπαιδευτική εμπειρία. Με τι κριτήρια τοποθετήθηκε στη θέση αυτή;
Πάρτε τον πρόεδρο του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου κ. Δημήτρη Βλάχο, ομότιμο καθηγητή του τμήματος τοπογράφων του ΑΠΘ (πάλι η παρεούλα της Θεσσαλονίκης). Δεν ασχολήθηκε ποτέ ποτέ εκπαιδευτικά θέματα. Με τι κριτήρια τοποθετήθηκε στην καίρια αυτή θέση;
Ας μην ξεχνάμε φυσικά την τοποθέτηση του «ανίδεου» Αγάπιου Σημαιοφορίδη, χωρίς καν πτυχίο οικονομικών, ως διευθυντή ασφαλιστικού ταμείου. Σίγουρα υπάρχουν πολλά άλλα παραδείγματα που δεν έχουν έρθει ακόμα στην επιφάνεια.
Στα παραπάνω υπάρχει ένα κοινό μοτίβο: σε καίρια πόστα του κρατικού μηχανισμού μπαίνει κάποιος «κολλητός», μιά μετριότητα που προσεταιρίστηκε ένα κόμμα, προσέφερε υπηρεσίες σε αυτό, και ανταμοίβεται όταν έρθει η ώρα με ένα ισχυρό πόστο που δεν αντιστοιχεί στις ικανότητές του.
Το θέμα δεν είναι να φύγουν αυτοί και να έρθουν κάποιοι άλλοι. Το θέμα είναι να γίνουν οι ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ που θα αποτρέπουν στο μέλλον τέτοια φαινόμενα, όποιο κόμμα και να είναι στην εξουσία. Το θέμα είναι να αναληφθούν σαφείς δεσμεύσεις από την επόμενη κυβέρνηση για την υλοποίηση αυτών των αλλαγών. Η επεξεργασία αυτών των αλλαγών θα έπρεπε να είναι αυτή τη στιγμή η έγνοια όλων και όχι οι λεπτομέρειες των ροζ DVD. Παρακάτω δίνω μερικές ιδέες:
α) Αυστηρή δημόσια κριτική. Αυτό είναι θέμα κουλτούρας και νοοτροπίας, όχι θέμα νόμων. Κάθε διορισμός πρέπει να ξεψειρίζεται από την αντιπολίτευση, τον τύπο, την κοινωνία πολιτών, ακόμα και απλούς πολίτες. Η αναξιοκρατία στον κρατικό μηχανισμό πρέπει να καταδικάζεται και να έχει πολιτικό κόστος.
β) Κάθε διορισμός να δικαιολογείται, με ταυτόχρονη δημοσιοποίηση του βιογραφικού του διοριζομένου. γ) Να μετατραπούν οι θέσεις των γραμματέων υπουργείων από πολιτικές σε διοικητικές, όπως προτείνει ο
Χαρίδημος Τσούκας. Θα πρόσθετα: να εγκρίνονται με πλειοψηφία δύο τρίτων από τη Βουλή.
δ) Για την επιλογή διοικήσεων του ευρύτερου δημόσιου τομέα να γίνεται ανοιχτός διαγωνισμός και αξιολόγηση από ανεξάρτηση επιτροπή τεχνοκρατών, όπως πρότεινε πριν από δυόμισι χρόνια ο κ.
Σταύρος Αναγνωστόπουλος.

Περί ειδικών λογαριασμών…

Επειδή το θέμα είναι σοβαρό (αλλά δυστυχώς έπεσε πάνω στην τεσσάρα) το ξαναδημοσιεύω καθώς χρήζει ιδιαίτερης προσοχής.

Πριν από καιρό είχα διαβάσει μια έρευνα της Καθημερινής για τους ειδικούς λογαριασμούς (τι είναι – πως διαχειρίζονται κτλ). Επιγραμματικά πρόκειται για έσοδα των υπουργείων από μικρούς φόρους (συνήθως λέγονται φόροι υπέρ τρίτων) οι οποίοι δεν καταγράφονται στον κρατικό προϋπολογισμό και η διαχείρισή τους γίνεται μέσω του κάθε υπουργείου εκτός επίσημου προϋπολογισμού.
Με απλά Ελληνικά: πρόκειται για χρήματα που πηγαίνουν σε λογαριασμούς διαφόρων υπουργείων από τους πολίτες, τα οποία δεν φαίνονται πουθενά, και τα οποία ο κάθε υπουργός (ή γενικός γραμματέας) τα διαχειρίζεται όπως νομίζει. Πιο απλά τα δίνει όπου γουστάρει. Σε μερικές περιπτώσεις κάποια χρήματα από αυτά δίνονται σαν επιδόματα σε ορισμένους προνομιούχους υπαλλήλους, ή σαν μπόνους για συμμετοχή σε επιτροπές και παραεπιτροπές. Σε άλλες περιπτώσεις (όπως στο υπουργείο Πολιτισμού επί Ζαχόπουλου αλλά και παλιότερα βεβαίως-βεβαίως) δίνονται σαν χρηματοδοτήσεις είτε για έργα είτε σε Ιδρύματα (Μέγαρο Μουσικής γκουχ-γκουχ) συνήθως με απ’ευθείας αναθέσεις. Βέβαια, ισολογισμοί συντάσσονται (πόσα πήραμε και πόσα δώσαμε), αλλά δεν υπάρχει κανένας έλεγχος στο γιατί ξοδεύτηκαν έτσι τα χρήματα (μιας και δεν γίνονται διαγωνισμοί).

Το 2003 ο Λαφαζάνης του ΣΥΝ είχε δημιουργήσει ένα θέμα με τους λογαριασμούς (βλέπε στο τέλος του άρθρου). Ο Αλογοσκούφης τα δύο τελευταία χρόνια δηλώνει πως προσπαθεί και θέλει να τους καταργήσει και να τους εντάξει στον προϋπολογισμό (προφανώς για να εξοικονομήσει έσοδα), αλλά μάλλον συναντάει την αντίδραση των υπολοίπων υπουργών της κυβέρνησης μιας και θα χάσουν τη δυνατότητα να δίνουν φράγκα σε όποιον γουστάρουν χωρίς διαγωνισμούς και ελέγχους.
Και ερχόμαστε στο σήμερα…..
Μετά το χαμό για την υπόθεση Ζαχόπουλου και τη διασπάθιση του χρήματος των ειδικών λογαριασμών οι φωνές εντός και εκτός κοινοβουλίου για την κατάργησή τους έχουν δυναμώσει. Ο Δραγασάκης, ο Κωνσταντόπουλος, ο Κούλης Μητσοτάκης και πολλοί άλλοι (που μου διαφεύγουν αυτή τη στιγμή) φωνάζουν για την κατάργηση αυτού του καθεστώτος και ενσωμάτωσής τους στον προϋπολογισμό.

Η ουσία είναι: Ύστερα απο το ξεκατίνιασμα του Ζαχόπουλου, θα γίνει κάτι σωστό για τη χώρα; Θα ενσωματωθούν οι ειδικοί λογαριασμοί στον επίσημο κρατικό προϋπολογισμό;

Θα πάψει ο κάθε κυφήνας να μοιράζει χρήματα όπως γουστάρει και να το παίζει ΧΟΡΗΓΟΣ με τα λεφτά των πολιτών;

Ελπίζω να μην χαθεί αυτή η ευκαιρία.

update1: Μην σας φανεί παράξενο αν δείτε τίποτα συνδικαλιστές να ξεκινάνε απεργίες σε περίπτωση που κάτι τέτοιο προχωρήσει. Πολλοί θα θιγούν αν στερέψουν οι κάνουλες..
Επιπλέον πηγές εδώ.

update2: Ένα ακόμα παράδειγμα διαπλοκής συνδικαλιστών και προνομιούχων υπαλλήλων με ηγεσία υπουργείου: 2.6 εκ. € για τον πολιτιστικό σύλλογο του Υπουργείου Πολιτισμού.

Τα φίδια, όταν τα βρίσκεις, πρέπει να τα ΠΑΤΑΣ στο κεφάλι.
Δυο – τρία χαστούκια είναι μια αρχή.

είναι μια ευγενική αντιμετώπιση.

Είμαι λίγο σπασμένος διότι:
1. Δεν ήταν σκορ ημιχρόνου (με τις χαζομάρες του Λούα^2 και του Τοροσίδη).
2. Δεν έβαλαν τουλάχιστον 3 ακόμα.

Δώσε και σε μένα μπάρμπα (περί ειδικών λογαριασμών)

Πριν από καιρό είχα διαβάσει μια έρευνα της Καθημερινής για τους ειδικούς λογαριασμούς (τι είναι – πως διαχειρίζονται κτλ). Επιγραμματικά πρόκειται για έσοδα των υπουργείων από μικρούς φόρους (συνήθως λέγονται φόροι υπέρ τρίτων) οι οποίοι δεν καταγράφονται στον κρατικό προϋπολογισμό και η διαχείρισή τους γίνεται μέσω του κάθε υπουργείου εκτός επίσημου προϋπολογισμού.
Με απλά Ελληνικά: πρόκειται για χρήματα που πηγαίνουν σε λογαριασμούς διαφόρων υπουργείων από τους πολίτες, τα οποία δεν φαίνονται πουθενά στον κρατικό προϋπολογισμό, και τα οποία ο κάθε υπουργός (ή γενικός γραμματέας) τα διαχειρίζεται όπως νομίζει. Πιο απλά τα δίνει όπου γουστάρει. Σε μερικές περιπτώσεις κάποια χρήματα από αυτά δίνονται σαν επιδόματα σε ορισμένους προνομιούχους υπαλλήλους, ή σαν μπόνους για συμμετοχή σε επιτροπές και παραεπιτροπές. Σε άλλες περιπτώσεις (όπως στο υπουργείο Πολιτισμού επί Ζαχόπουλου αλλά και παλιότερα βεβαίως-βεβαίως) δίνονται σαν χρηματοδοτήσεις είτε για έργα είτε σε Ιδρύματα (Μέγαρο Μουσικής γκουχ-γκουχ). Βέβαια, ισολογισμοί συντάσσονται (πόσα πήραμε και πόσα δώσαμε), αλλά δεν υπάρχει κανένας έλεγχος στο γιατί ξοδεύτηκαν έτσι τα χρήματα (μιας και δεν γίνονται διαγωνισμοί για αυτά τα χρήματα).

Το 2003 ο Λαφαζάνης του ΣΥΝ είχε δημιουργήσει ένα θέμα με τους λογαριασμούς (βλέπε στο τέλος του άρθρου). Ο Αλογοσκούφης τα δύο τελευταία χρόνια δηλώνει πως προσπαθεί και θέλει να τους καταργήσει και να τους εντάξει στον προϋπολογισμό (προφανώς για να εξοικονομήσει έσοδα), αλλά μάλλον συναντάει την αντίδραση των υπολοίπων υπουργών της κυβέρνησης μιας και θα χάσουν τη δυνατότητα να δίνουν φράγκα σε όποιον γουστάρουν χωρίς διαγωνισμούς και ελέγχους.
Και ερχόμαστε στο σήμερα…..
Μετά το χαμό για την υπόθεση Ζαχόπουλου και τη διασπάθιση του χρήματος των ειδικών λογαριασμών οι φωνές εντός και εκτός κοινοβουλίου για την κατάργησή τους έχουν δυναμώσει. Ο Δραγασάκης, ο Κωνσταντόπουλος, ο Κούλης Μητσοτάκης και πολλοί άλλοι (που μου διαφεύγουν αυτή τη στιγμή) φωνάζουν για την κατάργηση αυτού του καθεστώτος και ενσωμάτωσής τους στον προϋπολογισμό.

Η ουσία είναι: Ύστερα απο το ξεκατίνιασμα του Ζαχόπουλου, θα γίνει κάτι σωστό για τη χώρα; Θα ενσωματωθούν οι ειδικοί λογαριασμοί στον επίσημο κρατικό προϋπολογισμό;

Θα πάψει ο κάθε κυφήνας να μοιράζει χρήματα όπως γουστάρει και να το παίζει ΧΟΡΗΓΟΣ με τα λεφτά των πολιτών;

Ελπίζω να μην χαθεί αυτή η ευκαιρία.

update: Μην σας φανεί παράξενο αν δείτε τίποτα συνδικαλιστές να ξεκινάνε απεργίες σε περίπτωση που κάτι τέτοιο προχωρήσει. Πολλοί θα θιγούν αν στερέψουν οι κάνουλες..
Επιπλέον πηγές εδώ.

Το κερατό μου το ΤΡΑΓΙΟ!!!!

Νέοι κανονισμοί ποδοσφαίρου:
1. Το γήπεδο επιμυκείνεται κατα 1-2 μέτρα αν επιτίθενται τα πράσινα απομεινάρια της χούντας.
2. Αν φοράς τριφύλλι επιτρέπεται να ρίχνεις ξύλο με το τσουβάλι. Απαγορεύονται μόνον οι πυροβολισμοί.
3. Ο πράσινος τερματοφύλακας μπορεί να πιάνει την μπάλα σε όποιο σημείο του γηπέδου γουστάρει (ακούσια όταν αυτή πηγαίνει σε επιθετικό του αντιπάλου που είναι μόνος του).
4. Αν είσαι αντίπαλος των πράσινων λακέδων δεν πρέπει να έχεις χέρια. Ποιός είσαι ρε που θα βάλεις κάτω το χέρι όπως θα πέφτεις (ασχέτως αν δεν βλέπεις τη μπάλα);
5. Αντιθέτως αν είσαι «σκατό του βασιλιά» χρησιμοποιείς το χέρι σου όπως γουστάρεις.
Εντάξει με όσα έχουμε δει φέτος αυτά τα περιμέναμε. Και δεν είναι άλλοθι.

Ο λόγος που τα έχω πάρει είναι για τη χάλια μπάλα που παίξαμε. Γιατί 2 φορές ο Ντάρκο κοιμόταν! Γιατί κατέβηκαμε χαλαρά.Γιατί σε δύο 10λεπτα (35-45 και 45-55) που παίξαμε μπάλα οι λαγοί εξαφανίστηκαν. Γιατί δεν τους πατήσαμε στο λαιμό. Γιατί φεύγουν με Χ από το Καραϊσκάκη και δηλώνουν άτυχοι!

Last chance την Τετάρτη.

Αλλιώς να βράσω τα πρωταθλήματα και τις Ευρώπες.

update:
1. Κάναμε τη ξανθιά λούλα παιχταρά.. βέβαια όταν κατεβαίνει το μισό γήπεδο και δεν βγαίνει κανείς να τον μαρκάρει..

2. Ο μόνος παίχτης τους που μ’αρέσει είναι ο Σαριέγκι. Επαγγελματίας αμυντικός – σαν κόπια του Σούρερ (τι θυμήθηκα πάλι).

Ζαχοπουλιάς ΙΙΙ

Και για να τελειώνουμε με αυτό το θέμα γιατί παρατράβηξε και υπάρχουν σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθούμε πάμε σε μια γρήγορη έρευνα του ποιός μπορεί να έδωσε το dvd:
Τρέμη: Α-π-ο-κ-λ-ε-ί-ε-τ-α-ι!!! Υπάλληλος του Μπόμπολα και να μην το μοίρασε δωρεάν μαζί με το Έθνος του Σαββάτου, προσπαθώντας να προκαλέσει επανάσταση; Δεν παίζει με τίποτα. Εκτός αν αύριο πρωί ο ήλιος βγεί από τη δύση ( ή δείτε να επιστρέφει κανας μαθηματικός τύπος για να πάρει όλα τα έργα το μεγάλο boss)
Αναστασιάδης: ΝΟ WAY!!! Το άτομο είναι πιο Πασόκος και από το Γιωργάκη. Θα πέσω από τα σύννεφα.
Τριανταφυλλόπουλος: Χμμμμ…. Ιστορία με σκάνδαλο που έχει μέσα κρυφές κάμερες και ο Μάκης απών; Τόσα χρόνια τι ξέραμε; Πως αν έχεις καμμια καταγγελία ή κρυφό βίντεο που θα το στελνες; Στο Μάκη… Θυμίζει κάτι από παλιά η ιστορία*… Είναι αριστερός – άρα τα παίρνει απ’ όλους – οπότε φαίνεται το πιο πιθανόν. Ποντάρω λοιπόν ρεστα στο Μάκη.

Το θετικό με την ιστορία ήταν ότι έστω από σπόντα το επίμαχο υλικό έφτασε στα χέρια της δικαιοσύνης και δεν είχαμε καθημερινή προβολή τσόντας. Μένει λοιπόν η δικαιοσύνη και η Βουλή να «καθαρίσουν» (λέμε τώρα – κάποιος κακόπιστος αντί για «καθάρισμα» μπορεί να βάλει «κουκούλωμα»), γλυτώνοντας αντίστοιχες τηλεοπτικές εκπομπές με στιχομυθίες που θυμίζουν «Τι εισαι; Πές μου τι είσαι;» **

* Για όσους δεν το πιασαν: Ντύσου πρόχειρα και βγάλε το κραγιόν σου…
**Για τους αργόστροφους: Πως λέγεται ο αδερφός του Μπρούς Λη που παίζει πιάνο;