Ελεήστε με

Έχω ένα μαγαζί και χρωστάω 3.000.000€.

Κάθε χρόνο τα έσοδά μου είναι 500.000€ αλλά τα έξοδα μου είναι 700.000€.
Τα έξοδά μου επίσης δεν μπορώ να τα μειώσω πολύ (γιατί τα μπουζούκια, οι γκόμενες, το cayenne, οι 911 των παιδιών μου, τα δώρα των βαφτιστηριών μου, οι διακοπές στα Ελβετικά Σαλέ είναι απαραίτητα – άντε να μειώσω τους μισθούς των υπαλλήλων που λειτουργούν το μαγαζί και αντί για 700€ να τους δίνω 650€).
Με τα αδέρφια μου έχουμε κοινή περιουσία (κάτι σπίτια και χωράφια) και επειδή υπάρχει κίνδυνος να μπλέξουν στο μερίδιό μου τράπεζες και τοκογλύφοι (με αποτέλεσμα να πέσει η αξία της) τους έπεισα με τα χίλια ζόρια να με δανείσουνε αυτοί λίγο πριν την χρεωκοπία. Βέβαια θα πρέπει να συμφωνήσουν και οι γυναίκες τους (μιας και με θεωρούν χαραμοφάη επειδή τρώω στα μπουζούκια ότι βοήθεια μου δίνουν τα τελευταία 30 χρόνια), πράγμα που ίσως οδηγήσει σε πολύ αυστηρούς όρους .

Καλέ μου κύριε Αναγνώστη, σε παρακαλώ πολύ, ζωή να χουν τα πεθαμένα σου, θα με δανείσεις;
Αν ναι, Πως;
  1. Άτοκα (επειδή με γουστάρεις και στο παρελθόν πετάξαμε μαζί 1-2 ανθοκήπια στα μπουζούκια)
  2. με μικρο τόκο (επειδή δεν είσαι ο μόνος πρόθυμος δανειστής, αλλά θα βρεθούν πολλοί)
  3. ή με μεγάλο τόκο (λόγω ρίσκου και έλλειψης ανταγωνισμού όπως πχ οι τοκογλύφοι)
Σε παρακαλώ πολύ!!! Είμαι έτοιμος να χρεοκοπήσω και να μου πάρουν οι τράπεζες τα πάντα. Θα μείνω στο δρόμο! Τα παιδιά μου δεν θα έχουν λεφτά για Μύκονο, τα βαφτιστήρια μου δεν θα ξαναπάνε EuroDisney ούτε θα ξαναφορέσουν Hugo Boss πάνες (άσε τους υπαλλήλους μου που θα μείνουν χωρίς ούτε τα 650€ που τους δίνω χωρίς ασφάλεια).
Σε ικετεύω!!!!!
Βοήθεια!!!



Αν σας φαίνεται πρωτοφανές παράδειγμα καθίστε να ακούσετε τους Πρετεντέρηδες, τους Χατζηνικολάηδες και τους Αλεκοαλέξηδες.

tip για τις παρομοιώσεις: Η αγορά παραμένει στο ρόλο της.

Advertisements

8 thoughts on “Ελεήστε με

  1. Το πρόβλημα είναι ότι δεν γράφεις αρκετά συχνά, για να συμπλερώσω τον ζαφεώδα…ΥΓ. προσωπικά δεν θα χαλιώμουν ούτε από την εγκυκλοπαίδεια… :):):)

  2. Έχετε δίκιο αλλά πότε λείπει ο χρόνος, πότε η όρεξη, πότε το μόνο που σου βγαίνει είναι μπινελίκια οπότε μένω στα λίγα και καλά (αν και πολύ θα θελα να ήταν πολύ περισσότερα) 😉 Αδερφέ Άδη περνάω συχνά από το blog αλλά με τόση ενέργεια που σπαταλάω στο διάβασμα δεν μου μένει να σε σχολιάσω… Άλλωστε σπανίως διαφωνώ σε μεγάλο βαθμό με τα γραπτά σου, οπότε είναι σαν να είμαι παρών 😉

  3. Μη νομίζεις, κι εγώ σε διάφορεες φάσεις που εξαφανίζομαι κάτι αντίστοιχο ισχύει. Όλα κι όλα όμως: όταν θέλω να μπινελικώσω, δεν το… καταπιέζω! :)Το θέμα είναι ότι γράφεις ωραία ρε slarti, όχι αν συμφωνούμε ή όχι. Συνήθως όποτε διαβάζω κείμενό σου δεν μου μένει άντερο… :):)Τέλος πάντων, εσύ ξέρεις καλύτερα, αλλά θα προτιμούσα κάτι περισσότερο… 🙂

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.