Περί απεργίας…

Τι άλλο σου μένει:

  • Όταν αύριο/μεθαύριο 1 στους 10 συναδέλφους σου θα μείνει άνεργος;
  • Όταν ένα άλλο μεγάλο ποσοστό προβλέπεται να μετατεθεί ανά την επικράτεια, παρά τη θέλησή του, διαλύοντας τις οικογένειές τους;
  • Όταν βλέπεις νεοδιόριστους συναδέλφους να επιβιώνουν μόνο και μόνο επειδή έχουν έστω μικρή οικονομική βοήθεια από το πατρικό τους;
  • Όταν διορίζονται καθηγητές το Μάρτη για να διδάξουν πανελληνίως εξεταζόμενα μαθήματα;
  • Όταν θα σε αξιολογήσουν σύμβουλοι διορισμένοι με συνεντεύξεις παρατηρώντας σε 1-2 ώρες όλη τη χρονιά;
  • Όταν σε στέλνουν να διδάξεις στην άλλη άκρη της χώρας με 650€ πρώτο μισθό;
  • Όταν σου βάζουν 30 μαθητές ανά τμήμα;
  • Όταν σου λένε για το «μεγάλο κόστος των βιβλίων» και πως ο μαθητής θα πρέπει στο τέλος της χρονιάς να τα επιστρέφει;
  • Όταν η οποιαδήποτε ανεπιβεβαίωτη κατηγορία εναντίον σου σημαίνει αυτόματα τη διαθεσιμότητά σου;
  • Όταν σκέφτεσαι την κάθε φωτοτυπία, την κάθε εκτύπωση και το αν θα φτάσουν τα χρήματα του σχολείου;
  • Όταν λες ευτυχώς που δεν είχε βαρύ χειμώνα φέτος και καταφέραμε να καλύψουμε τη θέρμανση – ή ευτυχώς που δεν βρισκόμαστε σε καμμιά περιοχή με πιο βαρύ χειμώνα;

Όλα αυτά η κυβέρνηση και οι παπαγάλοι της τα κρύβουν πίσω από την πιπίλα των 2 επιπλέον ωρών.. Ποιές 2 επιπλέον ώρες ρε ξεφτιλισμένοι; Πόσοι συνάδελφοι ανέλαβαν κ συμμετείχαν σε σχολικές δραστηριότητες όπου σπαταλούσαν πολύ περισσότερες από 2 επιπλέον ώρες τη βδομάδα; Ποιοί οργάνωσαν σε διάφορα μέρη της χώρας τα μαθήματα αλληλεγγύης; Ποιοί έθεσαν οποιαδήποτε στιγμή της μέρας στη διάθεση των μαθητών τους για οποιοδήποτε σκοπό;

Έχουμε όμως και το άλλο.. η κυβέρνηση νοιάζεται «αγωνία των μαθητών».. Πότε νοιαστήκατε ρε κοπρόσκυλα για τους μαθητές;  Όταν αφήνατε τα παιδιά χωρίς βιβλία, για να κλείσετε τον ΟΕΔΒ και να κάνετε τα σχολικά βιβλία μπίζνα του Διόφαντου;  Όταν κλείνατε/συγχωνεύατε/μετακινούσατε σχολεία για εξοικονόμηση χρημάτων; Όταν βάζετε 30 μαθητές σε ένα τμήμα; Ή όταν αντιστοιχείτε 1.5μ² ανά μαθητή  (όταν σε κάθε πρόβατο σε στάνη ορίζεται περισσότερος χώρος); Όταν αφήσατε πλήθος σχολείων χωρίς χρήματα για θέρμανση (μιας και από την αύξηση του φόρου δεν μπορούσατε καν να εξαιρέσετε τα σχολεία ή έστω να επιστρέψετε στις σχολικές επιτροπές τον ΕΦΚ); Όταν καθυστερούσατε τους διορισμούς καθηγητών για να διδάξουν μαθήματα πανελληνίων;  Όταν διαλύσατε τις σχολικές βιβλιοθήκες (μιας και οι μίζες για τη δημιουργία τους φαγώθηκαν και η τοποθέτηση εκπαιδευτικών δεν δίνει κάτι); Ή μήπως όταν πετάγατε χημικά σε σχολεία και συλλαμβάνατε τυχαία μαθητές μέσα σε αυτά, επειδή δεν θέλουν να γίνει η περιοχή τους κρανίου τόπος πίνοντας καρκίνο για τα κέρδη των χρυσοθήρων;

Και δεν θα μιλήσω καν για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, την υποχρηματοδότηση, τις συγχωνεύσεις με τοπικο-κομματικά κριτήρια και την απόπειρα πλήρους διάλυσης για να αυξήσετε την πελατεία στα ιδιωτικά κολλέγια, μιας και οι μαθητές μου είναι καταδικασμένοι από εσάς να τα ζήσουν από πρώτο χέρι.

Φίλε μαθητή, 

ξέρω την αγωνία σου. Πριν από 16 χρόνια έζησα και ‘γω τη διαστροφή του συστήματος που θέλει να εξαρτάται η μετέπειτα ζωή μου από μία βδομάδα εξετάσεων. Τότε (το 1997) είχαμε τη μεγάλη (2-3 μήνες) απεργία των καθηγητών που έληξε λίγο πριν τις πανελλήνιες. Και όσο κι αν δεν καταλάβαινα πολλά τότε, είδα εκ των υστέρων πως οι τότε αγώνες των εργαζομένων καθυστέρησαν τη λεηλασία των δικαιωμάτων και της ζωής τους. Τόσο που εγώ να θεωρούμαι πως έζησα και τις «καλές εποχές», επειδή με πολλή θέληση/προσπάθεια/κόπο και ίσως και τύχη κατάφερα να ζήσω σχετικά αξιοπρεπώς (μέχρι προ ολίγου).  

Σου έχουν πει ένα μεγάλο ψέμα: πως τα βάσανα τελειώνουν στις Πανελλήνιες.

Όχι παιδί μου, τα πραγματικά βάσανα αρχίζουν μετά: όταν θα χρειαστεί να σταθείς στα πόδια σου μόνος σου για να φτιάξεις τη ζωή σου και θα βλέπεις διάφορους «σοφούς» να προσπαθούν να στα κόψουν.. για το καλό σου..

Δεν ξέρω  για τώρα, αλλά τότε σίγουρα θα καταλάβεις πως οι αγώνες μας είναι και για σένα – ίσως περισσότερο για σένα απ’ ότι είναι για εμάς.

Advertisements